improviseren 2.0

1 op de 5 projecten mislukt

Er is het beeld dat de overheid niet goed omgaat met projecten op het gebied van informatisering. De Rekenkamer constateert het. Uit mijn directe omgeving ken ik C2000, de communicatievoorziening voor de nooddiensten. De vraag is of het beeld correct is, dat er bij de overheid meer sprake zou zijn van mislukkingen dan bij commerciële organisaties. Zeker is in ieder geval dat bedrijven er meer aan doen om mislukkingen binnenshuis te houden. En de overheid is - in tegenstelling tot het bedrijfsleven - onderworpen aan democratische controle.

“Een op de vijf projecten komt niet van grond”, is de strekking van een artikel in de Intermediair (14-12-2007). De helft van alle projecten wordt niet “volgens plan” opgeleverd of voldoet niet aan “de verwachtingen van de gebruiker”. Als oorzaken worden onder meer genoemd “fantasy deadlines”, “fantasy budgets”, “requirements creep”, “scope creep” en “grand designs”, megalomane projecten die uit eerzucht door een bestuurder worden opgetuigd. Ook worden ingewikkelde aanbestedingsprocedures genoemd als boosdoener. De Rekenkamer concludeerde vorig jaar dat veel projecten een “technische oplossing voor een politiek probleem” zijn: “Het is vrijwel nooit de techniek die faalt, het zijn de mensen”. De politiek heeft te grote verwachtingen van wat technologie kan. De onderliggende problemen worden niet aangepakt. Waarom zou je, als de oplossing al klaar ligt? Een ander aandachtspunt is de lage bereidheid bij overheidsdiensten om informatie te delen. En er wordt te weinig in termen van processen en ketens gedacht. Wanneer er meer interactie zou optreden, zouden minder projecten mislukken (Eli de Vries).

Mijn onderzoek richt zich op het stimuleren van interactie tussen de mensen die betrokken zijn bij informatiseringsprojecten.