« Previous: Next: »

1
1

Voor het woord aanstichter, hij die aansticht, heb ik inspiratie gezocht bij het Latijnse werkwoord ardere, dat de volgende betekenissen heeft:
ardere, eo, arsi, arsurus, II -- 1. branden, gloeien, in brand staan, ardent altaria de wijaltaren zijn ontstoken; ardent oculi de ogen fonkelen. -- 2. verteerd worden, branden ontvlammen; a. amore branden van liefde; verbitterd zijn. -- 3. in rep en roer staan, in vuur en vlam staan; cum arderet coniuratio toen de samenzwering gistte. -- 4. schitteren, fonkelen, blaken, oplaaien.
De aanstichter is de partij die doet fonkelen, ziet blaken, voelt gloeien en die laat oplaaien. Hij speelt een actieve rol bij het ontvlammen van ontwikkelingen in een organisatie, die hierdoor dankzij een op gang gebrachte eigen dynamiek verder gebracht worden.

Geplaatst door admin op 2 November 2008
Tags: Uncategorized

« Vorige: Volgende: »
Aantal opmerkingen op deze pagina: 1

Hoe lees of begin ik een gesprek?

Opmerkingen over een specifieke paragraaf:

Klik op het icoon rechts van een paragraaf.

  • Wanneer er nog geen gesprek gestart is, zal er een formulier verschijnen.
  • Wanneer er een gesprek bezig is, zal dit gesprek getoond worden en staat het formulier aan het eind van het gesprek.

Een gesprek over de gehele pagina:

Klik op het icoon rechts van een paginatitel. Het werkt hetzelfde als bij een paragraaf.

Overzicht van de gesprekken

Comments

No comments yet.

Wolter on paragraaf 1:

Hoi Gert-Willem,

Het woord “aanstichten” intrigeert me. Ik geef zomaar wat gedachten die ik ontleen aan Hannah Arendt. Ik heb bij haar (in: Vita Activa) gelezen over “handelen” (een initiatief nemen, beginnen, iets aan de gang brengen). “Handelen” is het hoogste dat een mens kan bereiken. In het wezen van “beginnen” ligt opgesloten dat een begin wordt gemaakt met iets nieuws dat niet vanzelfsprekend voortvloeit uit het reeds bestaande. Daar past ook het woord “aanstichten” bij. Dat doe je niet alleen, maar in een betrekking tot andere mensen die ook handelen. Hun (re-)actie is ook weer een nieuwe actie, die haar eigen loop neemt en weer haar eigen uitwerking heeft op anderen. Dat is het procesmatige karakter van handelen en het laat tegelijk de onbegrensheid en onvoorspelbaarheid van het verloop zien. Alles kan! Maar ook is het onomkeerbaar. Je kan een handeling niet ongedaan maken. Hannah Arendt geeft een tweetal remedies: tegenover de onomkeerbaarheid (we kunnen niets ongedaan maken) staat het vermogen tot vergeven. En tegenover de onvoorspelbaarheid staat het vermogen om beloften te doen en die ook te houden. Ik vind dat heel inspirerend voor mijn eigen werkpraktijk als adviseur.
Wolter van der Knaap

go to text » Reply »
19 January 2009 11:22 am

Je moet ingelogd zijn om aan een gesprek te kunnen deelnemen.
Registreer jezelf of of login